อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เคยกล่าวไว้ว่า “การใช้ชีวิตมีเพียงสองแบบ แบบหนึ่งคือมองว่าไม่มีสิ่งใดเป็นปาฏิหาริย์เลย อีกแบบคือมองว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นปาฏิหาริย์” น่าเสียดายที่ตอนเป็นเด็ก เราเคยใช้ชีวิตแบบหลังกันมาก่อน แต่คนส่วนใหญ่กลับเปลี่ยนไปใช้ชีวิตแบบแรกเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เป็นไปได้ว่าลึก ๆ แล้วผู้ใหญ่อย่างเรารู้สึกโหยหาช่วงเวลาที่โลกยังเต็มไปด้วยสิ่งน่าอัศจรรย์ และอยากได้สายตาคู่นั้นกลับคืนมาอีกครั้ง

ที่จริงแล้วดอกเฟื่องฟ้าไม่ได้เคลื่อนไหวด้วยเจตจำนงของตัวเอง แต่กำลังถูกชักใยด้วยพลังอำนาจที่มองไม่เห็น การเคลื่อนไหวของมันที่ปรากฏต่อสายตาเป็นเพียงภาพลวงตา เป็นเพียงภาพสะท้อนของสิ่งอื่นที่ไร้ตัวตน

เช่นเดียวกับสิ่งดีงามทั้งหลายในชีวิต เมื่อรู้ตัวอีกทีโมงยามแห่งความสุขนั้นก็ผ่านพ้นไปรวดเร็วราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในขณะที่เจ้าผีเสื้อปีกไม่สมบูรณ์กลับอยู่กับเรานานกว่านั้น เฉกเช่นความทุกข์ที่มักคงอยู่นานกว่าความสุข ลึก ๆ แล้วผมคาดหวังปาฏิหาริย์ว่าสักวันปีกคู่นั้นจะขยับบินได้ แต่ปาฏิหาริย์ไม่มีจริง มีเพียงความจริงอันน่าเศร้าที่ต้องยอมรับ

เราควรระลึกถึงวลี “อย่าไปคิดว่าเราได้สร้างอนุสาวรีย์ที่คงทน” ไว้ให้มั่น การตระหนักรู้ว่าสรรพสิ่งล้วนต้องชำรุดทรุดโทรมในวันหนึ่ง จะช่วยปลดเปลื้องเราจากพันธนาการแห่งความคาดหวังที่ต้องทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ เหลือไว้เพียงอิสรภาพในการดื่มด่ำความพึงพอใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ตรงหน้า ก่อนที่ทุกอย่างจะเลือนหายไปตามกาลเวลา เช่นเดียวกับความเบื่อหน่ายของผม และบทความชิ้นนี้

ความทุกข์ใจที่ผู้คนแบกมาปรึกษานักจิตวิทยามักไม่ได้เกิดจากตัวปัญหาภายนอกเพียงอย่างเดียว ทว่าหยั่งรากลึกในความคาดหวังของเราเอง

เราไม่จำเป็นต้องพยายามฝืนตัวเองให้มองความทุกข์ในแง่ดี แต่ขอให้มองตามจริงว่าแม้ชีวิตจะยากลำบาก แต่หลายสิ่งหลายอย่างยังใช้การได้อยู่

การบำบัดคือการร่วมมือกันแก้ปัญหาระหว่างนักจิตวิทยากับผู้มาบำบัด ที่ไม่สามารถบอกระยะเวลาที่แน่ชัดได้ เพื่อยอมรับความจริงบางอย่างของชีวิต

เราจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับสิ่งต่างๆ ในชีวิตโดยไม่ยึดติดกับความคาดหวังว่าทุกอย่างจะต้องเป็นดังที่ใจเราต้องการ

ความทุกข์เกิดจากเหตุและปัจจัย เมื่อเราเข้าใจเหตุและปัจจัยแห่งความทุกข์เฉพาะตัวของเรา เราก็มีโอกาสหลุดพ้นจากความทุกข์ชั่วคราว

หากคุณต้องการความช่วยเหลือ นี่คือแนวทางการเลือกนักวิชาชีพและบริการด้านสุขภาพจิตให้ตรงกับความต้องการ

เมื่อใจเราปราศจากความคาดหวังและการดิ้นรนเพื่อบรรลุความคาดหวังนั้น บางทีความสุขก็รอเราอยู่ตรงนี้เอง

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปช้าหรือเร็ว มันก็จะผ่านไปอยู่ดี นี่คือความจริงของธรรมชาติ ถึงวันหนึ่งความรู้สึกของเราย่อมผ่านพ้นไปเช่นการเดินทางของเวลา

เมื่อเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นในความสัมพันธ์ สิ่งที่เราทำได้คือเผชิญหน้ากับมัน และร่วมกันค้นหาเส้นทางใหม่ในการเดินทางร่วมกัน

เรามักมีปฏิกิริยาโต้ตอบ (reaction) ต่อสิ่งต่าง ๆ รอบตัวโดยอัตโนมัติ แต่บางสถานการณ์เรียกร้องให้คุณตอบสนอง (response) อย่างมีสติมากกว่า

ความเครียดทางจิตใจของคนเราไม่ได้เป็นผลมาจากสถานการณ์ที่เป็นตัวกระตุ้นความเครียดโดยตรง แต่มาจากทรัพยากรที่เรามีในการรับมือกับความเครียด

ความทรงจำที่เราระลึกขึ้นได้นั้นได้รับอิทธิพลจากปัจจัยหลายอย่าง ความทรงจำที่คุณระลึกได้เป็นยังไง ขึ้นอยู่กับคุณระลึกถึงมันอย่างไร

สิ่งสำคัญในการบำบัดไม่ใช่การได้รับคำตอบในการแก้ปัญหาอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่เป็นการค้นพบศักยภาพในการค้นหาคำตอบได้ด้วยตัวเอง

ความไม่พร้อมในการเริ่มต้นหรือยุติความสัมพันธ์ ไม่ใช่ความไม่พร้อมเรื่องปัจจัยภายนอก มากเท่าความไม่พร้อมที่จะเผชิญความไม่แน่นอน

บางทีสิ่งที่สำคัญที่สุดในการถ่ายภาพแนวสตรีทอาจไม่ใช่กล้องถ่ายรูป และสิ่งที่สำคัญที่สุดในการแก้ปัญหาชีวิตไม่ใช่หลักคิดที่ลึกซึ้งหรือเทคนิคใดๆ

จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ไม่ได้อยู่ในอดีต และจุดสิ้นสุดไม่ได้อยู่ที่อนาคต แต่ละวันล้วนเป็นการเริ่มต้นใหม่และเป็นการสิ้นสุดลงของบางสิ่ง