หลายครั้งเมื่อพูดถึงคำว่า “การให้อภัย” เรามักจะรู้สึกสับสน ลังเล หรือไม่แน่ใจนักว่าเราควรให้อภัยหรือไม่ โดยเฉพาะเมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นสร้างความผิดหวัง เจ็บปวด หรือกระทบต่อความคาดหวังของเราอย่างรุนแรง ใจหนึ่งเรารู้ดีว่าการให้อภัยเป็นสิ่งที่ดี เป็นการเมตตาผู้อื่น เป็นการใจดีกับตัวเอง เป็นการโอบกอดและอยู่เคียงข้างทั้งผู้อื่นและตัวเราเอง แต่ในอีกใจหนึ่ง เรากลับอดกังวลไม่ได้ว่าการให้อภัยจะกลายเป็นการหาข้ออ้างให้กับความผิดพลาด เป็นการให้ท้ายการกระทำที่ไม่เหมาะสม

ใกล้สิ้นปีแบบนี้ คงเป็นธรรมเนียมที่หลาย ๆ คนอาจจะกำลังมองไปข้างหน้า และเตรียมตั้งเป้าหมายให้กับตัวเองได้ไปถึงหรือทำสำเร็จในอนาคต แต่บทความนี้มีความตั้งใจที่อยากจะชวนทุกคนได้ใช้เวลาในช่วงนี้กลับมาสำรวจ ทบทวน พื้นที่ภายในใจของตนเองจากเรื่องราวและเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่แวะเวียนเข้ามาในชีวิตตลอดปีที่ผ่านมา ผ่านคำถามต่าง ๆ เหล่านี้